Stosunki muzułmanów polskich z ich nie muzułmańskimi sąsiadami, mimo okresowych kryzysów, uznać należy za dobre. Chociaż islam uważany był za religię obcą, a wręcz wrogą, muzułmanie polscy cieszyli się względną tolerancją i przetrwali na ziemiach Polski i Litwy, w swojej wierze, ponad sześćset lat.

Obserwując wyzwania przed którymi stoi współczesny świat takimi jak: pluralizm społeczny i narodowościowy, wzrost nacjonalizmów i agresji w stosunkach międzyludzkich, perspektywa konfliktów cywilizacji, zniszczenie środowiska naturalnego i przeludnienie, powstanie olbrzymich obszarów nędzy, rozpad tradycyjnych więzów rodzinnych i społecznych, upadek hierarchii wartości i norm etycznych, muzułmanie polscy i przedstawiciele Kościoła Katolickiego, a więc wyznawcy dwóch największych światowych religii, dostrzegli potrzebę wzajemnego porozumienia i współpracy. Od drugiej polowy lat osiemdziesiątych XX wieku organizowane są wspólne spotkania katolików i muzułmanów polskich, w celu wzajemnego lepszego poznania obu religii, na spotkania te zapraszani są przedstawiciele katolików i wyznawców islamu z kraju i zza granicy. 13 czerwca 1997 roku w Centrum Kultury Islamu w Warszawie powołano Radę Wspólną Katolików i Muzułmanów. Celem powstania rady jest dialog między obiema religiami oraz cywilizacjami: łacińską i muzułmańską, lepsze wzajemne poznanie i przezwyciężenie stereotypów wynikających z niewiedzy. Rada dąży do stworzenia atmosfery sprzyjającej swobodzie praktyk religijnych obu religii, podkreślając przy tym poszanowanie dla inności i odrębności każdej z nich. Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów otwarta jest na inne wyznania chrześcijańskie i kierunki islamu. Powstanie Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów jest zdarzeniem unikatowym na skale światową Kościół Katolicki w 2001 roku ustanowił Dzień Islamu na 26 stycznia. Od 2003 roku w Kruszynianach, 6 czerwca, muzułmanie odprawiają modlitwę w intencji pokoju na świecie. Po modlitwie odbywa się uroczystość. Na modlitwę i uroczystość zapraszani są przedstawiciele innych religii.